Mijn opa rookte sigaren. Daarvoor kauwde hij op zogeheten pruimtabaIk spaarde toen sigarenbandjes k, die stopte hij in zijn wangzak. Je zag dan een bolletje in zijn wang wat af en toe naar de andere kant verschoof. Af en toe sijpelde er wat bruin speeksel uit zijn mond wat niet echt fijn was om naar te kijken. Op een gegeven moment besloot hij sigaren te roken. Ik kan me de doos nog herinneren, een gele doos met een afbeedling van de Spaanse kunstschilder Diego Velázquez. Het ideale kado voor vaderdag en verjaardag; een doosje sigaren voor opa. Ik spaarde toen sigarenbandjes en was blij als hij eens andere sigaren kreeg.
Toen oma overleed, ging het snel achteruit met opa. Een van zijn dochters, mijn tante, nam hem in huis en verzorgde hem zo liefdevol als zij kon.
Opa bleef sigaren roken. De restjes sigaar bewaarde hij in een lege sigarendoos, voor als er slechte tijden zouden aanbreken.
Op een geven moment gingen de peuken vreselijk stinken in het kleine logeerkamertje waar hij verbleef. Hij wilde de doos niet afstaan wat mijn tante ook probeerde. Ze bedacht toen een geweldige list. Ze vertelde opa dat er een geweldige actie was . Als je een doos met sigarenpeuken inleverde bij de sigarenwinkel, dan kreeg je er een volle doos sigaren voor terug. Daar trapte opa meteen in.