Het kost soms wel eens wat moeite om niet verbitterd te worden. Gelukkig zit het niet zo in mijn aard, maar sinds we in Groningen wonen, moet ik er wel moeite voor doen om niet verbitterd te worden Dat heeft niet zozeer met Groningen te maken, hoogsyens met het feit dat mensen hier het geld moeilijk uitgeven. Wij werken kei en keihard om het hoofd boven water te houden. We hebben een galerie, lijstenmakerij en een reclameburo. Mensen in het dorp vragen vaak of je niet ‘even’ een logo of een visitekaartje voor ze kan ontwerpen. Dat ik daar geld voor reken, dat snappen ze dan niet. Ik zeg dan vaak: “jij vraagt toch ook geld voor je timmerwerk?” Ja, maar dat is wat anders, wordt er dan vaak gezegd. Dat je 60 euro per uur vraagt voor timmerwerkzaamheden is prima, maar voor het ontwerp van een logo is dat veel te veel.
Het ging steeds slechter met het werk. Veel opdrachten voor het reclameburo vielen weg vanwege de nieuwe Europese aanbestedingsregels. We waren gedwongen om onze woonboerderij te verkopen en snel een goedkoper pand te zoeken. Dat werd een oud verwaarloosd café in Warfhuizen. Vrienden die altijd op bezoek kwamen toen het goed ging, bleven weg. Mensen van wie het helemaal niet hadden verwacht, kwamen ons helpen. In nood leer je je ware vrienden kennen, dat hebben we dan ook ondervonden!
We hadden met weinig geld de lijstenmakerij en galerie/winkel binnen een paar weken klaar. Er was een grote ruimte, de voormalige biljartzaal, waar we een werkplaats van maakten. Het woonhuis was nog niet aan de beurt, dat zou nog een paar jaar duren. Als het regende en de wind stond verkeerd, dan hadden we lekkage. Ik overwoog toen wel eens om ons op te geven voor ‘Help, mijn man is klusser’. Maar Jack kon er zelf ook niks aan doen. Hij wilde wel, maar er was gewoon geen geld. In die tijd werd ik erg ziek. Al met al niet echt een vrolijke tijd.
We hadden het woongedeelte met kleden en gordijnen wat gezellig proberen te maken. Een houtkacheltje hield het een beetje warm. We hadden een prachtig vrij uitzicht vanuit de woonkamer, dank zij een groot raam wat we kregen van een goede kennis. Het slaapgedeelte was erg vochtig, er zat veel schimmel op de muren. In de hok waar ik kookte, zaten muizen en ratten tussen de muren. Je hoorde ze en ik rook ze ook.
We konden van een paar vrienden geld lenen zodat we een woongedeelte konden creeeren. Het werd een plaatje, mede dankzij Herman en Geny en onze steun en toeverlaat Theo. Voor 5.000 euro hadden we o.a. een prachtige keuken, een slaapkamer met ramen die open konden een badkamer en muren en deuren in plaats van gordijnen en kleden.