We hebben een prachtig bedrijf in Warfhuizen: Nou Nog Mooier: galerie, lijstenmakerij, kadowinkel en koffie en theehuis. Met weinig geld en hard werk hebben we er iets heel bijzonders van weten te maken. Dat zegt ook bijna iedereen die de winkel binnen komt. Toch kunnen we amper het hoofd boven water houden, we leven zelfs onder bijstandsniveau. We hebben geprobeerd 10.000 euro susidie te krijgen voor een project voor kunstenaars, helaas is dat mislukt. Via een fondsenwerver konden we wel 100.000 euro subsidie krijgen, maar 10.000 was niet mogelijk. We waren daar tamelijk verbaasd en gaven te kennen dat 100.000 veel te veel was voor het project. De fondsenwerver werd boos en haakte toen af. Waarschijnlijk is het precentage wat hij krijgt bij 10.000 euro niet interessant.
Ik hoorde op een gegeven moment dat gemeente De Marne een wedstrijd gad uitgeschreven voor ontwerpers om een leestafel met acht stoelen te ontwerpen en later te maken. De prijs was 7500 euro. Jack had er aanvankelijk niet zoveel zin in, maar aan de andere kant was het geld wel heel erg welkom. Daarbij was het ook een mooie reclame. Hij ging daarom welgemoed aan de slag met een ontwerp waarin hij voornamelijk natuurlijke materialen uit de omgeving wilde gebruiken. . Een dorpsgenoot, die ook mooie meubels maakte, deed ook mee. Hij diende een ontwerp in voor een tafel, voor de stoelen had hij geen tijd, die kon hij later maken.
Tot mijn verbazing werd het winnende ontwerp twee tafels met vier bankjes. De winnaar was bevriend met een gemeenteraadslid, dus dat zette mij wel tot denken.
Ik belde de contactpersoon van de gemeente om te vragen hoe het zat met de spelregels, als gevraagd wordt om een tafel met 8 stoelen hoe kan dan een ontwerp winnen met 2 tafels en twee banken? Het ontwerp was bovendien bijna een kopie van een andere architect. Ik werd door de persoon in kwestie afgepoeierd. De gemeente heeft de vrijheid om de spelregels te bepalen, punt uit. Dat maakte het er allemaal natuurlijk niet veel beter op. Uiteindelijk liep het zo hoog op dat zelfs TV Noord belangstelling toonde. De burgemeester kwam vragen of we het asjeblieft uit de media wilden houden. Er werd veel olie op het vuur gegooid. Het had heel simpel opgelost kunnen worden door bijvoorbeeld te zeggen: sorry, we hebben de spelregels wat te ruim genomen.
Het vervelende is dat het op een gegeven moment niet meer ging om waar het eigenlijk om had moeten gaan, namelijk het niet eerlijk omspringen met de regels. Tegen de dorpsgenoot die een prachtig ontwerp voor een tafel had ingediend, werd gezegd dat het ontwerp niet volledig was, het moest een tafel met 8 stoelen zijn. Uiteindelijk hebben we het er maar bij laten zitten. Later plukten we hier de zure vruchten van.. Waar anderen van alles gedaan kregen in de gemeente, werden wij steeds tegengewerkt.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik een tijd niet echt aardig was tegen mensen die in dit ‘complot’ zaten. Ik kan heel slecht tegen onrecht en corruptie. En dan is dit nog maar een kleine gemeente …