De wederopbouw

Bart Chabot

toen de storm eenmaal was gaan liggen
liet ik de hond uit (die hadden we niet opgegeten)
en nam de schade op
je struikelde over de afgerukte takken

en her en der werd het pad versperd
door een omgezaagde boom
kon ik de boel op zijn beloop laten
en doorwandelen alsof er niets was gebeurd?

terwijl mijn hond tussen de struiken snuffelde
pakte ik de ene na de andere tak
en plaatste deze terug op zijn of haar plek aan de stam
waar een tak hoorde, zag je aan het breukvlak;
zo ingewikkeld was dat niet

ik koos voor de grootste en zwaarste takken
nam je die dan gingen verreweg de meeste takjes
en twijgen vrijwillig mee de lucht in
bovendien hielpen de bomen en takken goed mee:
opgelucht te worden herenigd
hechtten zij snel en groeiden als vanzelf vast

en dit niet tot hun verdriet:
onder mijn voeten voelde ik
de grond licht bewegen, een aardschokje hier en daar,
van de wortels die opleefden
nu wat gebroken of afgerukt was, genas
al zou je de littekens blijven zien

na urenlang zonder pauze stug doorwerken
vond ik het welletjes voor vandaag
we moesten eens op huis aan, de hond en ik
morgen verder

Bart Chabot