Van je vrienden moet je het hebben

Ik heb inmiddels de leeftijd bereikt dat ik meer terug dan vooruit kijk op mijn leven.

Ik kijk even terug op een pijnlijke tijd in ons leven. Het ging slecht met ons bedrijf. We moesten verhuizen naar een plek die ik vreselijk vond. We hadden geen geld maar moesten toch weer een bedrijf oprichten om centjes te verdienen.

Toen alles nog gewoon gezellig was, kwamen onze vrienden regelmatig bij ons langs . Gezellig eten, hapjes, drankjes. Iedereen altijd welkom. Totdat op zekere dag het niet meer zo gezellig was. We zaten diep in de shit en onze ‘vrienden’ bleven weg. Gelukkig waren er mensen, kennissen, die ons te hulp schoten. En hoe! Dorpsgenoten Theo en Ida hebben veel voor ons gedaan. Theo was er bijna dagelijks in zijn blauwe overal en met zijn broodtrommeltje. Hij was jarenlang het trouwe werkmaatje van Jack. Het doet pijn dat je vrienden eigenlijk geen vrienden blijken te zijn, maar mensen die er dan ineens wel voor je zijn, dat maakt heel veel goed. Dank daarvoor!