Over mij

Mijn ‘artiestennaam’ is Bibi, maar eigenlijk heet ik Christianne. Dat zit zo …

Toen ik mijn lief Jack leerde kennen, zei hij al vrij snel na onze kennismaking dat hij mijn naam niet bij mij vond passen. Ook vond hij mijn naam veel te lang en daar had hij wel een punt. Sommige mensen noemden me Chris, maar dat vond hij helemaal niks. Bibi, zo ging hij mij noemen, zei hij opgetogen. Dat paste bij mij, vond hij: BB, Beautiful Blond. Wel heel vleiend, vond ik, dus ik liet het maar zo. Al gauw bleek dat deze naamsverandering voor de nodige verwarring zorgde, vooral in mijn familie en vriendenkring. Voor sommigen ben ik Chris of Christianne en voor Jack en zijn vrienden ben ik Bibi. Hoe dan ook, als ‘artiestennaam’ is het prima en lekker kort. En daarbij, what’s in a name?

Ik geniet van kunst, van muziek, van de natuur, van dieren, van mooie en leuke dingen om me heen. In deze rare wereld die steeds meer verhardt, is het belangrijk om iets te hebben waar je een beetje blij van wordt. Dat kan van alles zijn; een vogeltje in de tuin, een kwispelend hondje of een lekker gebakje bij de koffie. Sinds wij pensionado’s zijn en zouden gaan gernieten van het niets doen, kregen we van alles over ons heen: corona, oorlogen en een paar compleet doorgeslagen oude mannen diie de wereld aan gort helpen.

Ik deel graag dingen die mij (ont)roeren, vandaar mijn ‘Roerselen‘. Ik hoop zo de wereld iets mooier te maken. Misschien wil ik ook iets overdragen omdat ik zelf geen kinderen heb.

Ik heb in mijn leventje best veel gedaan, veel gereisd, veel gezien en veel meegemaakt, zowel leuke als minder leuke dingen. Ik wilde na de mulo heel graag naar de kunstacademie of foto-academie, maar mijn vader vond dat ik eerst maar eens een degelijk beroep moest leren. In die tijd luisterde je nog naar je ouders, dus het werd de verpleging. Al gauw bleek dat ik daar niet echt geschikt voor was. Zo rolde ik door naar verschillende andere verzorgende beroepen en opleidingen, zoals groepsleidster, verkoopster, laborante, maatschappelijk werkster, stafmedewerkster, systeembeheerder, grafisch ontwerper en galeriehouder.

Vroeger hield ik vrijwel dageljks dagboeken bij. Stapels schriften schreef ik vol. In een opwelling heb ik later een hele stapel schriften verbrand. Een paar van die ‘roerselen’ zijn nog bewaard gebleven en heb ik hier geplaatst. Ik gebruik liever niet het woord ‘blogs’. Klinkt niet zo leuk.

We wonen in een gezellig klein huisje met postzegeltuintje in Friesland. We hadden hondje, Kendie, het leukste hondje van de wereld, maar sinds juli 2025 is ze er helaas niet meer. Een groot nadeel van het ouder worden is dat steeds meer mensen om je heen ziek worden of deze aardkloot verlaten. Ondanks dit en alle ellende en narigheid in de wereld proberen wij er toch iets van te maken. Dat lukt niet altijd, maar heel vaak wel.