Over mij
Ik heet Christianne, maar mijn ‘artiestennaam’ is Bibi. Dat zit zo …
Toen ik Jack, mijn lief, leerde kennen, zei hij al vrij snel na onze kennismaking dat hij mijn naam niet bij mij vond passen. Ook was mijn naam veel te lang, vond hij. Daar had hij wel een punt. Ik zei dat hij me dan ook wel Chris mocht noemen, wat de meeste mensen deden. Dat vond hij helemaal niks. Bibi, zo ging hij mij noemen. Dat paste bij mij, vond hij: BB, Beautiful Blond. Wel heel vleiend, vond ik, dus ik liet het maar zo.
Al gauw bleek dat de naamsverandering voor de nodige verwarring zorgde, vooral in mijn vriendenkring. Voor sommigen ben ik Chris of Christianne en voor mijn lief en zijn vrienden ben ik Bibi. Maar als artiestennaam vind ik het perfect en verder … ach, what’s in a name?
Dan even over deze website.
Ik geniet van kunst, van muziek, van de natuur, van dieren, van mooie en leuke dingen om me heen. In deze rare en harde wereld is het belangrijk om iets te hebben waar je blij van wordt. Dat kan van alles zijn; een vogeltje, een kwispelend hondje of een lekker gebakje bij de koffie. Door ervaring van vooral de laatste jaren, leg ik de lat steeds lager.
Ik deel graag al het moois wat ik zie en tegenkom, zo hoop ik de wereld iets mooier te maken. Ik wil mensen raken en (ont)roeren, vandaar Bibi’s Roerselen.
Misschien wil ik ook iets overdragen omdat ik geen kinderen heb. Blijft er ergens toch iets hangen, een soort digitaal dagboek.
In een notendop wat meer over mij. Ik heb in mijn leventje best veel gedaan, veel gereisd, veel gezien en veel meegemaakt, zowel leuke en minder leuke dingen. Ik wilde na de mulo heel graag naar de kunstacademie of fotoacademie, maar mijn vader vond dat ik eerst maar eens een degelijk beroep moest leren. In die tijd luisterde je nog naar je ouders, dus het werd de verpleging. Al gauw bleek dat ik daar niet echt geschikt voor was. Zo rolde ik door naar verschillende andere verzorgende beroepen en opleidingen, zoals verpleegkundige (opleiding niet afgemaakt), groepsleidster, verkoopster, laborante, maatschappelijk werkster, stafmedewerkster, systeembeheerder, grafisch ontwerper en galeriehouder.
In mijn creatieve tijd als grafisch ontwerper voelde ik me het meest in mijn element. Maar als je daar ook je geld mee moet verdienen en ervan moet leven, wordt je vrijheid in de creativiteit vaak wat ingeperkt.
Vroeger hield ik vrijwel dageljks dagboeken bij. Stapels schriften schreef ik vol met gedichten en verhaaltjes. Ik een opwelling heb ik een hele stapel schriften verbrand. Een paar van die ‘roerselen’ zijn nog bewaard gebleven. Ik gebruik liever niet het woord ‘blogs’ maar ‘roerselen’. Mijn gedichten heten gewoon gedichten. Poezie is andere koek, vind ik. Net zoals ik kiekjes maak in plaats van foto’s.
We hebben heel veel meegemaakt en gedaan samen. Veel geklust en verbouwd en veel mooie dingen gemaakt, waarvan genoeg te zien is op deze site.
En nu ben ik dan pensionado. Ik geniet volop van het niets doen, van doen waar ik zin in heb. Eindelijk heb ik de tijd om me te verdiepen in kunst en kan ik gewoon wat aan prutsen. Samen met mijn lief woon ik in een gezellig klein huisje met postzegeltuintje in Friesland. Ons hondje Kendie is er sinds augustus 2025 helaas niet meer. Ze was een beetje ‘ons kindje’. Het leukste hondje ter wereld! Altijd jolijtig en vrolijk, soms ondeugend maar meestal heel lief. Na bijna 15 jaar moesten we haar helaas laten gaan.
Een groot nadeel van het ouder worden is dat steeds meer mensen om je heen ziek worden of deze aardkloot verlaten. Ondanks dit en alle ellende en narigheid in de wereld proberen wij er toch iets van te maken. Dat lukt niet altijd, maar heel vaak wel.