Riekele Prins

Riekele Prins (1905-1954) groeide op in Bedum. Als auto-didact maakte zich verschillende teken- en schildertechnieken eigen. In 1933 kreeg hij de mogelijkheid in Groningen een tekencursus te volgen. Hij kreeg geleidelijk meer succes, met name in zijn specialiteit, etsen van het weidse Groninger landschap.

In 1950 sloot Riekele zich aan bij de kunstenaarskring De Ploeg en in 1952 won hij de Culturele Prijs van Groningen. Hij muntte uit in de techniek van de “droge naald”, waarbij de afdruk een fluwelig effect laat zien.Hij muntte uit in de techniek van de droge naald, waarbij de afdruk een fluwelig effect laat zien. Ook in de gewone ets wist hij opmerkelijke resultaten te bereiken, door de etsplaat op meesterlijke wijze in verschillende fasen te laten uitbijten. Hij bereikte daarmee een bijzondere ruimtewerking in zijn landschappen. Soms tekende hij rechtstreeks op de metaalplaat, maar meestal maakte hij een schets ter voorbereiding. Met een eenvoudige drukpers drukte Prins zijn etsen met grote zorg zelf af, vaak in zeer kleine oplagen.

Het Groninger landschap was zijn grootste bron van inspiratie. Als geen ander wist hij de rust van het  open noordelijke landschap weer te geven. Soms met een bekend kerkje aan de horizon, zoals van Leegkerk, Fransum, en Oostum, sosms een eenzame boerderij zoals het Blauwborgje aan het Reitdiep.

Riekele Prins overleed in 1954, op 49 jarige leeftijd.