Jaren 60, en ik was hippie. Geinspireerd door allerlei wilde verhalen, besloot ik met mijn vriendin naar camping de Appelhof op Terschelling te gaan. Liften mochten we niet, dus gingen we braaf met de trein naar Harlingen. We hadden veel te zware rugzakken. Behalve een tent, luchtbedden, slaapzakken en kleding namen we ook potten en pannetjes mee. Dat stond zo leuk als het aan je rugzak hing. Het lopen van station Harlingen naar de veerboot was beduidend minder leuk.
Puffend, hijgend en zwetend en met pijnlijke ruggen kwamen we aan bij de veerboot. Daarna konden we even lekker relaxen en genieten op de boot. Op de camping aangekomen, kregen we te horen dat het zo goed als vol was en dat we maar ergens een plekje moesten zoeken. We hadden een klein tentje dus dat kon wel ergens tussen worden gepropt. Na onhandig gehannes met stokken, haringen en touwen stond de tent min of meer.

Een tent opzetten hadden we geen van beiden ooit gedaan, maar gelukkig kregen we hulp. We hadden inmiddels wel trek gekregen en gingen vol ijver aan de slag met onze maaltijd. Mijn moeder had een paar blikjes wonderstamppot mee gegeven. Ondefinieerbare zooi in een blikje. Je gooit het in een pannetje, wat kokend water erbij en voila, een warme maaltijd! Knakworstje erbij en smullen maar. De geuren verspreidden zich over de camping en binnen no time waren we omringd door hongerige jongens.

Bijna iedereen op de camping blowde of lag voor pampus. Wij waren echte plattelandsmeisjes die dat niet deden en al helemaal niet durfden. We keken met grote ogen om ons heen. Toch eigenlijk niet zo leuk als we dachten. ’s Nachts ging het regenen en niet zo weing ook. Op een gegeven moment merkte ik dat mijn luchtbed leeg liep en ik in een plas water lag. We bleken in een klein dal te staan waar het water niet anders heen kon dan onze tent in stromen. Wat het dan ook uitbundig deed. Het was zo koud, dat ik niet eens meer kon zeggen hoe koud ik het had. Ik kon alleen maar klappertandend wat geluiden uitbrengen. Zodra het een beetje licht werd, braken we het natte spul op en wilden toen maar 1 ding: naar huis!

Mijn schat van een moeder ving ons liefdevol op met koffie en warme kleren. Weer een hele wereldervaring rijker voor een plattelands pubertje..