1 2 3 ►

Ik heb iets met was, vooral de was uit de tijden van weleer. Vroeger deden de vrouwen (het waren nooit mannen) de was aan een sloot, dat was weliswaar keihard werken, maar het leverde wel prachtige plaatjes op, evenals het witgoed op de bleek.

Een rijtje blauwe overals aan een waslijn heeft voor mij iets bijna ontroerends. Ik zie dan hardwerkende mannen aan de waslijn hangen, lekker even uit de band springen en dansen in de wind. En dan wasknijpers, dat lijken net houten poppetjes, ik heb er zelfs een kaartenserie over gemaakt. Herman van Veen heeft een prachtig gedicht over de was: Wat er van de handdoek overbleef