Poezie

De regen klettert
de krant ritselt
de koffie pruttelt
de hond snurkt

puur ochtendgeluk!

Bibi

Dof zijn de ogen
van de ter doord veroordeelden
opgesloten
uitzichtsloos
hun uitzicht
op de verregende straat
nooit meer rennen in de zon.

Witte muren
ijzeren bed
koud
van het kastje
naar de muur
van het absolute einde.

Bibi, 1972

Vannacht
toen ik heel zacht
naar je bedje liep
je sliep
zo lief

Hoe zou het zijn
als je je oogjes zou open doen
naar me kijkt
lacht

Maar je ziet me niet
staan
je zit in je eigen wereldje
donker
altijd.

Bibi, 1971
Tijdens een nachtdienst bij Bartimeushage in Doorn

Het kind van de rekening speelt onbezorgd
in de zonovergoten zandbak
bouwt luchtkastelen
van los zand.

Niets vermoedend
niets wetend van wat hem wacht
als hij onontkoombaar groter wordt
en de rekening van het leven
moet betalen.

Bibi, 1971

In de stampvolle bar
meestampend
op de maat van de muziek
heftig trekkend
aan haar sigaret
wanhopige flirtend
een trap
op haar teen
transpirerend
vochtige ogen
van de rook.

Maar ze blijft
op haar plaats
steevast
tot het bittere einde
straks gaat ze
aan haar arm

haar prooi …

Bibi, 1971